„Easter można by może znaleźć gdzieś pod stosem nawianych liści, w tajemniczych, malarskich kolorach grzbietów rozpędzonych mrówek. W miejscu przepastnych, krągłych otworów siatkówki można było sobie świetnie wyobrazić antyczne główki kobiece.
Wygrała oczywiście Easter. Skinęła łaskawie głową i bez słowa przyjęła zapinkę do włosów, jaką wręczyła jej Jinny Love, oraz od Niny piórko sójki, które zaraz zatknęła sobie za ucho.
—Nie zdziwiłabym się, gdyby się okazało, że nas oszukałaś — powiedziała Jinny Love z namysłem, lecz z niezwykłą jak na nią nutką podziwu w głosie. — A poza tym ciekawa jestem, czym byś się okupiła, gdybyś przypadkiem przegrała.
Zwycięstwo, okrojone wprawdzie powyższą uwagą, bynajmniej nie wpłynęło na nastrój Easter, zapewne nawet nie dotarły do niej słowa Jinny Love. Wydała się idealnie obojętna. Więc Nina legła na wznak, zaczęła wsłuchiwać się w niestrudzony plusk źródlanej wody i wpatrywać w migotliwe promienie lipcowego słońca, tańczące niczym fioletowe i żółte ptaki po rozkołysanych wiatrem gałązkach drzew. Easter odwróciła się i piórko zabłysło różnymi kolorami. Rój pszczół w kształcie czarnego leja śmignął między drzewami. Cień jego przypominał tajemniczego przybysza z nikąd, być może z innej planety.“(5)